USA 2010

Als afsluiter van de week nog een beetje, spaanstalige, amerikaanse televisie.. Ja, dit is reclame voor slakken-huidzalf…

Onze laatste avond in Las Vegas.
Toch nog maar even een showke doen. Even gaan zien bij de VIP tickets aan halve prijs waardoor dat we de tickets aan 30 dollar in plaats van 70 dollar krijgen.

Uiteindelijk uitgekomen bij een comedy-avond in het Harrah’s hotel.
Het begon bij een vrouwelijk specimen met humor als “ik scheer mijn foef”. Uiteindelijk toch wat verbetert doordat ze het publiek betrok in haar jokes. Doe dit in combinatie met Edward Scissorhands en you get the picture.

De MC was ook knettergek, een soort van ADD-geval met te veel energie (volgens hemzelf).
Onder andere imitaties van Vanilla Ice, en de raptor van Jurassic Park.

Maar dan…
De enige échte Cadett Larvell Jones van Police Academy.
De enige échte radartechnicus in Spaceballs.
Jawel, ik heb het over niemand anders dan Michael Winslow. Live. Vreugdedansje en puur ongeloof maar het was écht.
Ik moet zeggen, hij blijft me telkens verbazen. Deze keer met onder andere een perfekte imitatie van Jimi Hendrickx, een voice-over + sound effects van Star Wars Ep IV (a new hope) en meer van dat leuks.
Uiteraard erna even een babbelke gedaan, een polleke gegeven, en een t-shirt laten tekenen.
Eentje voor in te kaderen.

Gisteren gezien in de Rio in Las Vegas.
Het is nét iets anders als de gewone goochelshows. Dat wisten we al op voorhand, want op de bussen en taxi’s die hier in Vegas rondrijden krioelt het van de advertenties met slogans als “Less audience casualties than last year”.

Al de klassieke goocheltrucks zijn er, met telkens een kleine twist.
Vooral de “cut a woman in half” truuk is geweldig -hoewel een beetje sadistisch- uitgevoerd.

All in all, de prijs van de tickets was het zeker waard.

Zelfs in het godvergeten niemandsland tussen Los Angeles en Las Vegas vindt men limburgers met een drankje in de hand…

Gezien hier op TV. Waddafok?
Let vooral op de fotosjop van de garagepoorten.
Bijna iets voor deze mannen…
(Best even doorspoelen, zit nog 20 seconden leegte voor.)

Die 2 dagen dat we nu al in LA zijn, heb ik een aantal dingen gemerkt.

1. Amerikanen kunnen geweldig lekkere drank maken. Enkele voorbeelden? Chai Tea Latté en Mango Smoothies. Ongelofelijk simpel maar lekker! Toch proberen om wat Chai Tea kruiden mee te nemen naar ons Belgenlandje.
2. De locals hier zijn ongelofelijk vriendelijk. Zo was er bijvoorbeeld Calumet waar de bediende er geen probleem van maakte om 4x naar achter te gaan om te kijken of ze het toch niet in stock hadden. Ook bij de t-shirtwinkels in het winkelcentrum was dit het geval. Niet in stock? Geen probleem, eventjes de andere winkel bellen iets verderop om een t-shirt opzij te leggen voor mij.
3. Think big. Het is een ongelofelijk cliché maar alles is hier echt wel groter. De Wal-Mart waar we geweest zijn, had een electronics & toy department die even groot was als de Carrefour in Hasselt.
   De lokale zeeman (het had wel een andere naam maar soit) was hier ook ongeveer 4x zo groot.
4. Televisie hier is ongelofelijk. Ik heb nog nooit zoveel politieke bullshit gezien op TV. “Yes on Prop -nummer-” gevolgd door “No on Prop -nummer-”. Dit gaat over vele dingen. Homohuwelijken, milieu, en zo verder. Hallo kroket. Ook met de talkshows te zien hier is Geert Hoste ineens wel ongelofelijk grappig.

Nu alleen afwachten wat Las Vegas wordt. We gaan er niet om te gokken (mag ik trouwens niet, aangezien ik “minderjarig” ben volgens de Amerikaanse wet) maar wel voor de shows (Penn & Teller, Monty Python: The Musical, en zo verder). Ik ben eens curieus.

(8:02 ’s ochtends lokale tijd)

We zijn ons stilletjes aan het gereedmaken om door te reizen naar Las Vegas. Gezien we daar waarschijnlijk minder makkelijk internet-toegang gaan hebben zal de blog eventjes minder worden geupdated.

Gisteren hebben we ons vooral geamuseerd met shoppen in Buena Park City, voor kleren en andere stuff. En kijken naar van die star-wars poppekes en zo in de Wal-Mart. Ik had zelf gekeken voor wat sokken gezien mijn valies nog niet was aangekomen (nu wel ondertussen voor alle duidelijkheid) maar terwijl ik naar mijn doosje zat te staren werd me duidelijk dat er een vrouw opstond. Ik was blijkbaar in de vrouwensectie aan het zoeken achter sokken. We hebben vooral veel drank bij, met dingen als Dr. Pepper Diet Cherry Vanilla.

Na het shoppen was het tijd voor een filmpje. We hebben gekeken naar W., een film die het leven van onze Bush schetst tot aan zijn plannen van Irak. Het was precies niet bepaald positief, maar dat was te verwachten. Het is wel een grappige ervaring om een Amerikaanse film te zien, tussen de andere Amerikanen.

We sloten de avond af in Hollywood om daar te eten in het Chinese Theater, bij de Pizza Kitchen. De pizza viel wel mee maar proefde naar mijn mening precies veel meer naar suiker dan dat ik gewend was.

Nog om af te sluiten een klein kaartje met enkele “Hot spots” waar we zijn geweest: (wel 1x uitzoomen)

View Larger Map

(18:00 lokale tijd) Nu volgde er een kleine autorit naar het hotel met een gehuurde Volvo S40.
Het rijgedrag van het verkeer is hier blijkbaar ietsjes anders… de norm is hier om stevig te remmen, vooral in elke flauwe bocht. Wat mij direct opviel was dat overal in dit gebied een specifieke smog-geur hangt. De auto is hier duidelijk koning. Fietsers (of zelfs fietsrekken) zijn hier dan ook niet te bespeuren.
Kruispunten zijn gewoon ronduit raar, invoegstroken op de snelwegen kennen ze hier ook niet, dat is gewoon van “vecht het maar uit”…
Bij het hotel ging het inchecken vlot. We kregen zelfs een internet-login, wat zeer nuttig kan zijn.

(22:00) We hebben nog om de hoek een lekkere koffie (of een thee dat erop lijkt) gedronken, en niet veel later zijn we uiteindelijk in bed gecrasht.

(5:00) Om een of andere reden zijn we nu al wakker, blijkbaar was 7u slapen genoeg. Tijd om laptop boven te halen. Straks gaan we naar een shopping mall.

Ik ben van plan om op regelmatige tijden, wanneer mogelijk, te bloggen waar we ongeveer ergens zitten.

Huidige locatie:

View Larger Map

Toch even de metgezellen wat op de hoogte brengen van het laten en doen van de mensen alhier in deze staat / dit land en ook wat waar een beetje te vinden is in deze betonnen jungle.. ‘t Is nu eenmaal niet zo evident om alles van de eerste keer terug te vinden als je zelfs om naar het toilet te gaan de auto erbij moet halen omdat het zover weg is.

Overzichtje ?

• De mannen kunnen geen auto rijden.. doe geen moeite het nemen van een bocht is niet besteed aan het pakket van kennis waarmee ze hier ter wereld komen.
• Alles is groter.. Ja het cliché klopt.. van de auto’s tot de verkeerslichten tot de ego’s. de door plastische chirurgie aangepastte neuzen daarentegen zijn wel kleiner, maar hier is het ‘hoe kleiner hoe beter’ principe van pakweg een gsm van toepassing dus via de omgekeerde evenredigheid klopt het dan toch weer wel.
• De Ben en Jerry’s potten eiskreim staan achteraan de 7-Eleven.
• De Cherry Coke Zero in de frigo’s ernaast.
• Chai Tea Latte is jummy.
• Alsook Chocolate Muffins.
• Teenage-wichten in grijze ‘army’ trainingsbroeken zijn ontiechelijke giecheltrutten.. Het cliché van in de tv reeksen klopt.. ja die doen effectief om de 30 seconden van ‘omigod’ en gebruiken om de 5 woorden het tussenvoegsel ‘like’. ‘like omigod i was like totally forgetting that… like i have to call her right now but on this plane its like not allowed ? helooohooo ? omigod …’ Afschieten.. echt..

En dit is uiteraard maar het begin… (cueue diabolical laughter)

“We gaan naar de US” zeggen we dan.
Vertrekken in Zaventem (BRU) richting Chicago (ORD) en daar overstappen naar LAX (Los Angeles).
Vrij simpel zou je denken. Niet dus.
In Zaventem vertrekken was uiteraard geen probleem. Door de security gaan, koffers op loopband zetten, doorlopen naar de 2e security, doorlopen naar terminal B04, boarden, vertrekken.

En dan, ongeveer 9u later, kom je in Chicago aan.
In de lijn gaan staan met je checklist (nee, ik ben geen terrorist, ik heb geen banden met extremistische groepen, heb geen aids en ben al zeker niet mentaal gestoord.) om daarna bij de security langs te gaan welke nog eens checkt of je wel degelijk het land binnen mag.
Vingerafdrukken laten nemen, uitleggen waarom je toch zo graag het land binnen wilt, en dan uiteindelijk toch nog je kameraad erbij laten roepen omdat je naar Las Vegas gaat, en eigenlijk volgens de Amerikaanse wet nog minderjarig bent.

Na uitleg en papieren gehad te hebben van Peter, toch doorgeraakt.
So far so good.
Dan komt de controle. Schoenen uit, alles uit de rugzak halen, in de bakjes smijten om te laten scannen.
Goedkeuring krijgen van Ms. Security (laten we haar Shaneequa noemen) om dan uiteindelijk half te spurten naar de gate omdat het vorig vliegtuig al te laat was.
Met veel geluk nog het vliegtuig gehaald naar LAX.
Ik typ dit nu vanuit de hotelkamer, dus alles in orde (op Jef zijn bagage na, die wordt nagestuurd naar het hotel).

Met andere woorden, ik ben kapot.