Terug in België
We zijn ongeveer een 2u geleden geland.
Bij deze is de blog nu dus gebombardeerd tot archief.
We zijn ongeveer een 2u geleden geland.
Bij deze is de blog nu dus gebombardeerd tot archief.
Het laatste wat we vrijdag gedaan hebben -voor we vertrokken- is Das Bunker. Een EBM/Goth club kortbij het koreaanse district in Los Angeles.
Qua grootte te vergelijken met de Versuz in Hasselt, maar met betere muziek en geen hautaine snotapen met kraagskes.
Zeker een aanrader als je into EBM bent, en er is zelfs een aparte retro-room en een noiseroom.
Tot een uur of 2 daar gebleven (sluitingstijd in LA), en erna terug wat opgefrist op de kamer om dan om 5u te vertrekken naar LAX.
DAS BUNKER
Fanta Pineapple, Tostitos met bonendip, een zacht bed om op te liggen, internet, en de amerikaanse verkiezingen op de buis. Wat moet ne mens nog meer hebben?
Wat doe je als degene die naast je ligt zijn roes uitslaapt, niet om te draaien is en 3/4 van het bed inneemt?
De eerste dag in San Diego zijn we naar de USS Midway geweest.
Een vliegdekschip, gebouwd voor de 2e wereldoorlog en
in dienst genomen op 10 september 1945.
Het schip heeft meer dan 40 jaar dienst gedaan
en ligt nu als museum in de dokken van San Diego.

USS Midway
Meer foto’s hier
Ik zit hier op het hotel wat te surfen om te kijken hoe we onze avond nog kunnen vullen. Mijn mond viel spontaan open bij het zien van deze link: O’Briens Pub – The hoppiest place on earth… Kijk vooral naar het aantal belgische bieren dat ze er hebben.
Nu nog snel een taxi zoeken want we geraken niet heel terug… en het is wel even rijden
P.S.: Sorry Steve…
Vandaag naar Pokéz geweest in San Diego.
Eerste indruk? Wel, stel je de gemiddelde vettige kebabzaak voor, vermenigvuldig de plakkerigheidsfactor en de ranzigheid (zowel de tafel als de vloer) met 10, en je hebt Pokés.
De bediening is niet wat we gewend waren in de rest van de US (zijnde fake over-the-top vriendelijkheid), maar meer down-to-earth en straight to the point, wat zeker niet slecht is.
Maar dan komen ze het eten brengen.
Nachoschotels met kaas, room, rundsvlees en kip, en als hoofdschotel Burrito’s.
Holy shit… Nog nooit zo goed gegeten in m’n hele leven.
OK, ik ga het wel bekopen aangaande niet echt aangename lichaamsgeuren, maar het was het waard.
Bon. Platte rust nu. I’m stuffed.
Na een korte autorit zijn we aangekomen in San Diego, een redelijk grote stad een stuk onder Los Angeles, en vlakbij de grens met Mexico. Eens aangekomen en het hotel gevonden (met parkeergarage dat iets wegheeft van een multi-staged doolhof) zijn we direct vertrokken naar de USS Midway CV41, een gigantisch vliegdekschip van de US Navy.
Je kan de luchtfoto eens bekijken om een idee te krijgen
Zie ook ineens waar ons hotel is door uit te zoomen (hopelijk werkt die Google Maps brol eens…)
Naast de gewoonlijke kost van “kijk eens hoe sterk we zijn” waren er ook wel heel wat coole dingen te zien zoals een morse-decoder (met de authentieke bliepjes
) en we kwamen ook in een controlekamer met zoveel draaiknopjes dat ik spontaan moest denken aan Welle: Erdball. De insiders zullen weten waarom
Daarna was onze honger niet meer te verdragen (we hadden nog niet deftig gegeten die dag) dus zijn we gaan rondkijken in Downtown voor restaurants. Om eens iets anders te eten hebben we deze keer maar gekozen voor indisch, deels omdat Peter het eten er vorig jaar niet slecht vond. Waarom niet ![]()
Het eten was er pikanter dan ik had verwacht maar het was wel in orde.
Ten slotte hebben we de avond afgesloten in een gigantische pub (de naam ontgaat me even) waar ze gigantisch veel verschillende bieren hebben van het vat, inclusief Framboise en Delerium Tremens (hmm lekker Belgisch) helaas kon de rest er niet echt van genieten…
Tijd om te gaan maffen want ik begin mijn inspiratie te verliezen, en volgens de chronologie van mijn verhaal hoor ik nu in bed te liggen. Wat blijkbaar ook klopt. Slaapwel!
Iets naast Los Angeles ligt Santa Monica – zeg maar “Los Angeles bad” – een toeristisch hol met een pier en een strand en een winkelstraat en veel betalende parkeergarages. Daarnaast zijn er nog de te verwachten café’s en restaurants – het “ye olde english restaurant” viel mee en de meatpies nog meer. Al verteld dat ze er Stella van’t vat hadden ?
Een paar views vanuit Santa Monica :

Palmbomen op het strand met zicht op de stille oceaan

Zicht op “downtown” vanop het dak van de parkeergarage.
Powered by WordPress | Aeros Theme | TheBuckmaker.com WordPress Themes